Woonkwaliteit: waarom verhuren vandaag geen vanzelfsprekendheid meer is.

Wie vandaag een woning verhuurt in Vlaanderen, merkt het steeds vaker: verhuren is complexer geworden. Wat vroeger werd gezien als “het is toch goed”, kan vandaag echte juridische en financiële gevolgen hebben.

Woonkwaliteit staat daarbij centraal. En dat wordt in 2026 alleen maar belangrijker. De Vlaamse overheid heeft aangekondigd dat de minimale woningkwaliteitsnormen worden geëvalueerd en aangescherpt. Dat gebeurt niet toevallig: het aantal woningen dat ongeschikt of onbewoonbaar wordt verklaard, blijft in snel tempo stijgen.

Er kwam een duidelijk signaal dat verhuurde woningen beter geëvalueerd moeten worden volgens duidelijke normen. Agentschap Wonen Vlaanderen zal meer controles uitvoeren conform een onderverdeling in drie categorieën met elk zijn respectievelijke gevolgen.

In de praktijk gaat het meestal om basisvereisten die niet (meer) in orde zijn zoals:

Vaak zijn dit zaken waarvan verhuurders denken: “dat is toch geen groot probleem?” en bij een woningcontrole blijken ze dat wél te zijn.

Wat veel particuliere verhuurders onderschatten, is dat een gebrek aan woonkwaliteit verder gaat dan een waarschuwing of een hersteltermijn.

Het verhuren van een ongeschikte of onbewoonbare woning is strafbaar. U stelt uzelf bloot aan administratieve en strafrechtelijke handhaving: procedures rond ongeschikt- en onbewoonbaarverklaring, waarschuwingen, fiscale heffingen, en sancties voor verhuur van niet-conforme woningen (o.m. boetes, gevangenisstraf, verbeurdverklaring, herstelvordering).

Op basis van het Vlaams Woninghuurdecreet kan een huurcontract nietig worden verklaard bij vastgestelde niet-conformiteit. Wees dus alert op je verhuurportefeuille!

Dat kan bijvoorbeeld betekenen:

Een nuttig beschermingsmiddel is een recent conformiteitsattest (minder dan drie maanden oud bij de start van de verhuring). Dat creëert een wettelijk vermoeden dat de woning in orde is. Vandaag is dit nog niet overal verplicht, onverminderd kan u echter zelf wel het nodige doen om in orde te zijn met de normen.

Het feit dat een woning ongeschikt of onbewoonbaar wordt verklaard, is op zich al voldoende om juridische gevolgen te hebben. Het speelt daarbij géén rol of de oorzaak bij de verhuurder of bij de huurder ligt.

Dit zorgt bij verhuurders vaak voor verwarring en frustratie. Onlangs las ik nog een reactie van een verhuurder die vaststelde dat de onbewoonbaarheid het gevolg was van het toedoen van de huurder en, dat hij daarom zelf niet aansprakelijk zou zijn. Dat klopt niet. Deze nuance wordt vaak verkeerd begrepen, maar is cruciaal.

Laat u begeleiden door een professional. Verhuren is vandaag geen evidentie meer.

De aangekondigde herziening van de woningkwaliteitsnormen betekent dat de controles consequenter zullen worden en de interpretaties van de inspectie consequenter en strenger zullen worden. De grijze zone neemt af. Wat vandaag nog net kan, kan morgen niet meer conform zijn. Wachten tot er een probleem is, wordt riskant.

Voor particuliere verhuurders is woonkwaliteit vandaag geen detail meer, maar een noodzaak om zorgeloos te kunnen verhuren. Wie vooruitdenkt, vermijdt niet alleen problemen, maar beschermt ook de verhuurbaarheid en waarde van zijn woning.

Verhuren is nog steeds interessant, toch niet meer zonder een juiste voorbereiding.